7 grudnia br. katedra płocka stała się miejscem spotkania niecodziennych gości. W ramach promocji Mazowsza matkę kościołów naszej diecezji odwiedzili ambasadorzy z 36 krajów. Dzień wcześniej dyplomaci gościli w Pułtusku.
W progach katedry przywitał gości Biskup Płocki, który wygłosił także okolicznościowe przemówienie. Ksiądz Biskup powiedział w nim m.in. "Ogromnie się cieszę, że tylu znakomitych gości możemy przyjąć w tej katedrze, która przeżywała różne koleje losu, jednak nigdy nie gościła tylu wspaniałych osobistości naraz (...). Jako rektor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego miałem zaszczyt w czasie każdej inauguracji roku akademickiego przyjmować wielu ambasadorów, dlatego bardzo się cieszę, że dziś poniekąd odżywa ta tradycja. Wyrażam radość, że jako biskup diecezji płockiej mogę powitać Państwa w tej prastarej, towarzyszącej niemal od początku dziejów naszego miasta katedrze.
Diecezja płocka powstała w 1075 r., a więc liczy 927 lat. Należy do najstarszych diecezji w Polsce, kiedyś też była wielka obszarem i obejmowała m.in. prawobrzeżną Warszawę Pragę, a w niej także Saską Kępę, gdzie mieści się wiele ambasad i innych placówek dyplomatycznych. Obecnie nasza diecezja liczy sobie 243 parafie, ok. 500 kapłanów i ok. 800 tys. wiernych. Jest to diecezja z wielkimi tradycjami, także w dziedzinie edukacji. Posiada wyższą szkołę teologiczną - Wyższe Seminarium Duchowne, istniejące od ponad 400 lat. Jednocześnie Kościół na terenie diecezji płockiej prowadzi bardzo ożywioną działalność charytatywną, tak ważną w dzisiejszym czasie, kiedy to powiększa się sfera ubóstwa w Polsce. Prowadzi ją przede wszystkim Caritas, która np. codziennie wydaje w Płocku 1750 ciepłych posiłków w trzech punktach. Mamy także dom dla osób bezdomnych, w którym możemy przyjąć ok. 100 osób. Na terenie całej diecezji zakładamy hospicja i punkty charytatywne (...)". Ksiądz Biskup złożył także znakomitym gościom najlepsze życzenia z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku.
Po przemówieniu Biskupa Stanisława głos zabrał dyrektor Muzeum Diecezjalnego ks. kan. Bronisław Gwiazda, który pokrótce przybliżył dzieje najcenniejszych zabytków katedry. Kolejnym miejscem, które odwiedzili ambasadorzy, było Muzeum Diecezjalne.
Dzień wcześniej zagraniczni goście odwiedzili inne piękne miasto Mazowsza - Pułtusk, gdzie zwiedzili bazylikę kolegiacką oraz Dom Polonii, będący niegdyś siedzibą biskupów płockich. Wizytę ambasadorów w obu miastach zorganizowały władze województwa mazowieckiego w ramach międzynarodowej promocji regionu.
Jesienią wszystko trochę zwalnia. Dni są krótsze, szybciej robi się ciemno, częściej zostajemy w domu. Mamy też więcej okazji, żeby sięgnąć po telefon, włączyć kolejny serial albo bez przerwy przeglądać media społecznościowe. Może więc jesień jest dobrym momentem, żeby trochę inaczej poukładać swój dzień. Nie chodzi o wielkie postanowienia ani o to, żeby nagle zmienić całe swoje życie. Czasem wystarczy kilka minut ciszy, fragment Ewangelii albo różaniec odmówiony bez pośpiechu.
Do czytania Biblii łatwo wracać z myślą, że trzeba mieć dużo czasu. Tymczasem nie zawsze tak jest. Można przeczytać jeden fragment Ewangelii, zatrzymać się przy jednym zdaniu i zastanowić się, co właściwie mówi ono do mnie. Co jest w nim ważnego? Czy przypomina mi o czymś, z czym właśnie się zmagam? A może pokazuje mi coś, czego wcześniej nie zauważałem?
„Dzięki wierze mogę iść naprzód i odnajdywać Jezusa wszędzie” – mówi 25-letni Jason, młody francuski katolik i absolwent studiów biznesowych. Podkreśla, że wiara pomaga mu przechodzić przez trudności, a spotkanie z Leonem XIV odczytuje jako wezwanie, by młodzi nie bali się głosić Ewangelii również poprzez codzienne życie.
Jason urodził się w Manchesterze, ale dorastał we Francji w katolickiej rodzinie. Przyznaje, że bycie młodym praktykującym katolikiem nie zawsze jest łatwe. Wsparciem jest dla niego wspólnota młodych, którzy co tydzień spotykają się, by rozmawiać o Jezusie i wierze.
Lęk, nieustanny niepokój i doszukiwanie się winy tam, gdzie jej nie ma – skrupuły potrafią zmienić życie duchowe w ciężki brzemienny ciężar. Jak odróżnić chorobę sumienia od realnego grzechu ciężkiego i gdzie szukać pomocy? Wyjaśniamy, dlaczego kluczem do odzyskania pokoju serca jest zaufanie oraz posłuszeństwo decyzjom spowiednika.
Podziel się cytatem
Jak odróżnić skrupuły od realnego grzechu ciężkiego?
Można wyjaśnić sprawę szukając stosownej informacji: dziś można ją znaleźć na stronach internetowych różnych instytucji kościelnych. Można zapytać kapłana, na przykład podchodząc do konfesjonału i bez spowiadania się zapytać siedzącego tam księdza o problem, który nas trapi. Można to także uczynić w ramach spowiedzi. Pamiętać jednak należy, że ksiądz spowiadający penitentów nie jest prywatną osobą, która przy okazji odpuszczania im grzechów udziela im niezobowiązujących pouczeń. Istnieje obowiązek posłuszeństwa wobec rozstrzygnięć podawanych przez spowiednika, np. gdy nakazuje on restytucję (naprawę krzywdy wyrządzonej bliźniemu) lub orzeka o winie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
