KS. ADAM STACHOWICZ: - IV Niedziela Wielkanocna zwana jest inaczej „Niedzielą Dobrego Pasterza” lub „Niedzielą Powołaniową”. Co to oznacza dla nas, katolików, ale szczególnie dla nas - powołanych?

KS. JAN BIEDROŃ: - W tradycji Kościoła jest obchodzona jako Niedziela Dobrego Pasterza. Podczas Eucharystii czytany jest fragment Ewangelii według św. Jana, gdzie Jezus nazywa siebie Dobrym Pasterzem (J10, 1-10). Właśnie ten fragment ma wyjątkowy wydźwięk duszpasterski. Bo mamy wówczas sposobność ku temu, by spojrzeć na Chrystusa jako na Pasterza owiec. Pasterza, który troszczy się o wszystkie owce, także i te które się zagubiły. Patrząc w kontekście powołania powszechnego do świętości, trzeba powiedzieć, że każdy człowiek jest powołany do życia, do miłości, do dawania siebie drugim. Taka postawa jest punktem wyjścia do naszej relacji z Bogiem i bliźnimi. Oprócz tego ogólnego powołania, każdy z nas zostaje powołany do realizacji swego życia w sposób szczególny. Jednym ze sposobów tej realizacji jest kapłaństwo. To właśnie Jezus Chrystus - Dobry Pasterz, obdarza swą łaską i zaprasza do współpracy z Sobą w swojej Owczarni. Niedziela Dobrego Pasterza jest więc także szansą dla osób, które się poświęciły na służbę Ewangelii, by uczyć się na nowo postawy, na wzór Dobrego Pasterza.

- Czym jest powołanie? Jak możemy je odczytać?

- Na początku należy zaznaczyć, że każde powołanie jest darem Boga, to znaczy pochodzi tylko od Niego. My ze swej strony powinniśmy się troszczyć o to, by odczytać wolę Bożą. Powołanie jest więc osobistą tajemnicą każdego kto je odczytuje i podejmuje dialog z Chrystusem. Bez względu na to jak długie i kręte są drogi powołania człowieka, który trafia do seminarium, czy podejmuje inną formę życia wspólnotowego, powołanie zaczyna się zawsze od wezwania Boga, od usłyszenia słowa, które Pan kieruje do konkretnego człowieka. Pan Bóg bardzo często objawia swoją wolę, przez fakty codziennego życia, a także osoby, które napotykamy na swej drodze. Fundamentem jest świadomość, że powołanie nie pochodzi ode mnie, lecz jest prawdziwym wezwaniem Boga, na które człowiek powinien odpowiedzieć. Jest darem darmo danym, bez jakichkolwiek naszych zasług. Dobrze jeśli w rozpoznaniu naszej drogi powołania poddamy się kierownictwu spowiednika, kierownika duchowego oraz zawierzymy nasz życiowy wybór w codziennej modlitwie.

- Wielu czytelników ciekawi co dzieje się za murami seminarium? Czy Ksiądz Rektor mógłby uchylić rąbka tajemnicy?

- Seminarium Duchowne to określony czas i miejsce, ale to przede wszystkim wspólnota, która wychowuje i kształci przyszłych kapłanów. W ręce tej wspólnoty Chrystus Pan składa losy głoszenia Ewangelii i zbawienia ludzi. Alumni podejmują formację na płaszczyźnie duchowej, intelektualnej oraz ludzkiej. W seminarium obowiązuje określony regulamin, który ma pomóc w samodyscyplinie oraz życiu wspólnotowym. Formacja seminaryjna jest formacją szeroko rozumianą, która pozwala się rozwinąć całemu człowiekowi, a nie tylko wybranej sferze jego osoby. I tak, już od rana alumni gromadzą się na modlitwie w kaplicy, później uczestniczą w wykładach, a czas popołudniowy jest wypełniony pracą na rzecz wspólnoty oraz nauką. Jest również czas na rekreację i rozwijanie własnych zainteresowań. Wzajemne relacje umacniają spotkania z przełożonymi oraz rozmowy między współbraćmi. Przełożeni przez cały czas formacji towarzyszą alumnom w rozpoznawaniu powołania.

- Czym charakteryzują się studia seminaryjne?

- Jak zostało już wspomniane, w ramy formacji seminaryjnej wpisuje się m.in. formacja intelektualna. Alumni naszego seminarium są afiliowani do Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Oznacza to, że są pełnoprawnymi studentami uczelni, podobnie jak wszyscy tam studiujący. Wykłady odbywają się w naszym budynku i są prowadzone przez profesorów, zarówno księży, jak i osoby świeckie. Podobnie jak świeccy studenci, tak i nasi alumni, podchodzą do sesji egzaminacyjnej w semestrze zimowym i letnim. Dodatkową bazę naukową stanowi biblioteka diecezjalna. Nieocenioną pomocą w rozwoju intelektualnym, są osobiste spotkania studentów z profesorami w ramach spotkań naukowych. Studia seminaryjne trwają dwanaście semestrów i są uwieńczone obroną pracy magisterskiej oraz święceniami kapłańskimi.

- Jakie inicjatywy „powołaniowe” podejmuje nasze seminarium?

- Z inicjatywy Księdza Biskupa Ordynariusza, uczestniczymy w wyjazdach powołaniowych, podczas których odwiedzamy wszystkie parafie naszej diecezji. Mamy wtedy okazję, aby spotkać się z grupami liturgicznymi i podzielić się doświadczeniem naszego życia seminaryjnego. Również zapraszamy młodzież do udziału w corocznym spotkaniu Liturgicznej Służby Ołtarza w Wielki Czwartek, kiedy to przygotowujemy krótki program powołaniowy, oraz spotykamy się przy stole chleba. Naszą troskę o powołania, wzmacniamy modlitwą podczas adoracji w każdy czwartek miesiąca, oraz Mszą św. w bazylice katedralnej. Co roku organizowane są dwie tury rekolekcji, najpierw dla młodzieży maturalnej zarówno chłopców, jak i dziewcząt. Kolejna tura obejmuje młodzież męską. To jest również stosowny czas, na rozeznanie powołania, dokonanie pewnych przemyśleń, a nade wszystko czas poświęcony na modlitwę.

- Dzień Otwartej Furty. Co charakteryzuje to przedsięwzięcie i kiedy w tym roku seminarium otwiera swoje podwoje?

- Dzień Otwartej Furty wpisuje się na stałe do kalendarium wydarzeń, jakie przeżywamy w ciągu roku akademickiego w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu. Począwszy od roku jubileuszowego 2000 - kiedy to miał miejsce pierwszy Dzień Otwartej Furty poprzez kolejne lata, 1 maja jest dniem w którym drzwi sandomierskiego Seminarium są otwarte dla każdego. Wiele elementów decyduje o tym, że dzień ten należy do dni niezwykłych i wyjątkowych. Każdy dzień Otwartej Furty rozpoczyna się tym, co w życiu wierzącego jest najważniejsze, co umacnia i kształtuje nasze życie, a mianowicie wspólną modlitwą Mszy św. W tym dniu staramy się stworzyć atmosferę wspólnoty złożonej z wiernych, alumnów oraz kapłanów. Na każdego uczestnika spoglądamy z wielką życzliwością i zatroskaniem. Pragniemy, aby ten dzień był swego rodzaju darem wdzięczności za pomoc, zarówno modlitewną, jak i materialną na rzecz wspólnoty Seminarium, jaką otrzymujemy od wielu Przyjaciół, ale także dniem powołaniowym, kiedy to wielu młodych będzie miało okazję popatrzeć za mury seminaryjne, jak wygląda codzienność życia, studiów, formacji. Już na długo przed Dniem Otwartej Furty zaczynamy przygotowania po to, aby dzień ten przebiegał sprawnie pod względem organizacji i aby zapewnić różnorodne atrakcje. Chcemy, by każdy z przybyłych gości znalazł coś interesującego dla siebie. W tym dniu do zwiedzania udostępniony jest cały zabytkowy gmach seminarium. Jest wiele do zobaczenia, wspomnę choćby tylko bogaty architektonicznie kościół św. Michała Archanioła, czy piękne aule wykładowe. Nawet spacer alejami wprowadza w zachwyt wielu gości. W tym roku wszystkich chętnych do udziału w Dniu Otwartej Furty zapraszamy 1 maja w środę. Oczekujemy na wszystkich Przyjaciół naszego seminarium oraz tych, którzy nie mieli okazji nas jeszcze odwiedzić.

- Czym jest ten dzień dla gości?

- Dla młodych ludzi może być to dzień, który zainspiruje ich do wewnętrznych przemyśleń, do odczytania drogi swojego powołania, co może zaowocować kapłańskim lub zakonnym powołaniem. Dla starszych, to dzień wspólnego spotkania, modlitwy, odpoczynku i poznania czym jest seminarium. Pragnę z głębi serca podziękować tym wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób przyczyniają się do tego, aby Dzień Otwartej Furty wypadł jak najlepiej. Wszystkich Was: kapłani, siostry zakonne, świeccy przyjaciele, wszyscy ludzi dobrej woli, w tym media które pozytywnie nagłaśniają to wydarzenie, obejmuję modlitwą, dziękuję za każde dobro i za każdy gest życzliwości.

Więcej na temat WSD: www.wsd.sandomierz.opoka.org.pl