Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Entuzjazm wspólnego wędrowania

2018-08-08 10:23

Oprac. s. Rafaela Olszowa CSDP
Edycja toruńska 32/2018, str. VI

Ks. Paweł Borowski

Celem życia każdego człowieka jest niebo. Aby jednak w labiryncie ścieżek współczesnego świata nie zagubić tej właściwej, prosimy Ducha Świętego o dar rady.

Bóg zasiał w nas dobro, a szatan zło. Bł. Matka Maria Karłowska podkreślała: „Połączenie z Jezusem i Kościołem stanowi moją siłę i moje bezpieczeństwo, moją nadzieję i moją chwałę. Ono jedno użyźnić zdoła moje pokorne apostolstwo”.

Duch Święty poprzez dar rady poucza, że zła nie zwyciężymy walcząc z nim, ale przemieniając je w dobro. Przykład tego daje Jezus na krzyżu. Syn Boży przez swoje cierpienia i śmierć, zło przeistoczył w dobro.

Reklama

Przemieniać jak Jezus

Chrześcijanie bardzo pragną naprawiać Boże królestwo na ziemi. Szukają różnych sposobów na usuwanie zła i jego skutków. Tymczasem Jezus głosi zasadę przebaczenia i nieodpłacania złem za zło. Jezus nie obiecał, że zło nie będzie nas dotykało i raniło, ale gdy w imię Jezusa przyjmiemy krzyż i cierpienie, wtedy tak jak On i razem z Nim zwyciężymy je i przemienimy w dobro. To uczyni nas silnymi apostołami Chrystusowego krzyża, na którym dokonało się ostateczne zwycięstwo dobra.

Wybrać dobre czy lepsze?

Duch Święty przez dar rady uzdalnia człowieka do dokonywania właściwych wyborów. Jezus zapewnia: „Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam podane, co macie mówić” (Mt 10, 19). Uczyni to Duch Święty: udzieli rady, przyjdzie z pomocą i nauczy reagować w odpowiedni sposób według woli Bożej. Bł. Maria Pasterka uzasadnia to stwierdzenie słowami: „Świat ten jest taki piękny, tak powabem nęcący. Tak, ale jak próżny, obłudny, kłamliwy, znikomy, nędzny, przemijający! Używanie krótkie, a żal tak długi!”.

Jak często żałujemy słów lub czynów, które oddalają nas od szczęśliwej wieczności. Tylko Bóg to wie, bo często nie stać nas na przyznanie się do porażki, kiedy zaś ktoś nam to wypomni, wypieramy się, żeby nie stracić przed innymi swej twarzy. Jakże mizerni jesteśmy, gdy nie prosimy o pomoc Ducha Świętego.

Dar rady służy człowiekowi do rozeznania, która z dwóch rzeczy dobrych jest lepsza i ważniejsza w planach Bożych, zachęca też i pociąga serce do rzeczy wyższych, przekraczających granicę konieczności.

Wędrować razem czy osobno?

Każdy człowiek został powołany do jednego i tego samego celu: jest nim sam Bóg. Cel ten możemy osiągnąć nie w pojedynkę, samotnie, ale we wspólnocie z innymi, dlatego nie można oddzielać miłości Boga od miłości człowieka. Wszystkie przykazania Boże i nakazy Ewangelii zawarte są w tym jednym podstawowym: przykazaniu miłości Boga i człowieka. Ponieważ człowiek rozwija się w pełni poprzez relacje z innymi, stąd i dary Ducha Świętego służą naszej jedności i współpracy w rodzinach, wspólnotach i środowiskach. Dar rady w sposób szczególny uzdalnia nas do zauważania innych i liczenia się z ich potrzebami, przez co sami bogacimy się w sferze duchowej, intelektualnej i społecznej. Radą Ducha Świętego jest przestrzeganie zasad solidarności społecznej i poczucie odpowiedzialności za bliźnich.

Umocnienie w drodze

Umocnienie naszych wątłych sił następuje w Eucharystii i podczas codziennej modlitwy. Bł. Matka Maria Pasterka zachęca: „Zostaw serce swoje u Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a jeżeli w ciągu dnia nie możesz Go odwiedzać tak często, jak byś tego pragnęła, myślą i sercem zawsze to uczynić możesz”.

Tajemnicy tej również dotknął kard. Léon Joseph Suenens, modląc się: „Panie, w ciszy wschodzącego słońca, przychodzę Cię błagać o pokój, o mądrość, o siłę. Chcę patrzeć dziś na świat oczami przepełnionymi miłością. Być cierpliwym, wyrozumiałym, cichym i mądrym. Patrzeć ponad tym, co jest tylko pozorem, widzieć Twoje dzieci tak, jak Ty sam je widzisz, i dostrzegać w nich to, co dobre. Daj mi taką życzliwość i radość, by wszyscy, którzy stykają się ze mną, odczuli Twoją obecność. I niech będę dla innych chlebem, jak Ty jesteś nim dla mnie każdego dnia”.

Może od dzisiaj słowa te staną się dewizą naszego codziennego wędrowania, otwierającą nasze oczy i serca coraz bardziej na horyzont wieczności?

Tagi:
pielgrzymka wędrowanie

Radosne wędrówki w październiku

2018-09-25 11:55

Ks. Kazimierz Bełch
Edycja przemyska 39/2018, str. VIII

Archiwum ks. Kazimierza Bełcha
Na wspólne wędrowanie zaprasza Bractwo św. Jakuba – pamiątkowe zdjęcie z Krakowa

W październiku dni są coraz krótsze i chłodniejsze. Wyraźniej doświadczamy faktu przemijania, kończenia się rocznego cyklu w świecie przyrody. Minęła roześmiana wiosna i upalne lato, nadchodzi czas przygotowania się do zimy. Fakt ten może doprowadzić do melancholii i zniechęcenia. Ale warto spojrzeć na umykające miesiące roku z innej strony: zobaczyć liczne Boże dary w przyrodzie, zwłaszcza te łamiące się konary drzew w ogrodach pod ciężarem owoców. Intensywne życie przyrody cieszy, daje radość. Jest również dla nas wyzwaniem, by dokopać się do źródeł głębokiej wewnętrznej radości.

Jak to uczynić? Trzeba, za wzorem przyrody, żyć intensywnie i twórczo. Spotęgować swoje życie. Być kreatywnym i szukać nowych dróg do rozwiązywania starych problemów. Właśnie w twórczości zaspokaja człowiek wewnętrzne aspiracje swej natury. Twórczość jest źródłem głębokiej radości.

Mamy również wiele innych powodów do radości. Każdy dzień jest wielkim darem Boga. Czy nie należałoby rano po przebudzeniu się wybuchnąć radosnym „tak!”, danym Bogu za ten nowy dzień. Trzeba dostrzegać różnorakie dobra, z jakich codziennie korzystamy, wyrażać za nie wdzięczność Bogu i ludziom, i nimi się cieszyć. Pan Jezus daje nam tutaj cenną przestrogę: „Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego” (Mk 10, 15). Patrzmy zatem na nasze życie i świat oczyma dziecka tak, jak to wyraża dziecięca piosenka: „Radośnie żyć na świecie, bo Pan Bóg kocha nas. Dał życie nam i słońce, i cały piękny świat. I tylu dobrych ludzi i własny nowy szlak. (…) Radośnie żyć na świecie, bo dobro można siać, pomagać zawsze ludziom i dawać, a nie brać. Co ma się najlepszego, każdemu z braci dać”. Jest również strofa dotycząca wędrowania: „Radośnie żyć na świecie, bo można naprzód iść, być co dzień coraz lepszym i kochać nawet krzyż”. Chodzi tutaj nie tylko o wędrowanie fizyczne, ale także w sferze duchowej, zwane pielgrzymowaniem przez życie.

Dlatego źródłem radości niech nam nadal będą wędrówki, także te późnojesienne i zimowe, spontanicznie organizowane w małych rodzinnych czy przyjacielskich grupach. Warto także włączać się w większe grupy organizowane przez różne instytucje.

Duszpasterstwo turystyczne zaprasza na przeżywanie Dnia Papieskiego wśród gór i pagórków Beskidu Niskiego w niedzielę 14 października. Na ten temat będzie podany na łamach „Niedzieli Przemyskiej” oddzielny komunikat.

Bractwo św. Jakuba zaprasza na pielgrzymowanie szlakiem ostatniego etapu Podkarpackiej Drogi Jakubowej, z Zawady do Pilzna, które odbędzie się również 14 października. Rozpocznie się Mszą św. w sanktuarium Matki Bożej w Zawadzie o godz. 8.00.

Bractwo zaprasza również na pielgrzymkę szlakiem dwóch kolejnych etapów Małopolskiej Drogi św. Jakuba: z Niepołomic do Wieliczki w sobotę 27 października oraz z Wieliczki do Krakowa w niedzielę 28 października.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Kalisz: Ogólnopolska Pielgrzymka Singli do św. Józefa

2018-10-15 08:05

jk / Kalisz (KAI)

Ogólnopolska Pielgrzymka Singli do Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu odbędzie się w sobotę 20 października. Zaproszeni do udziału w wydarzeniu są wszystkie osoby stanu wolnego rozumianego zgodnie z nauką Kościoła katolickiego (panny, kawalerowie, wdowy, wdowcy, osoby z sądowym orzeczeniem nieważności małżeństwa).

Bożena Sztajner/Niedziela
Cudowny obraz Świętej Rodziny z kolegiaty Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w którym szczególną cześć odbiera św. Józef, zwany Kaliskim

W program całodniowego spotkania wpisana jest m.in. konferencja Moniki i Marcina Gomułków i ks. Andrzeja Partiki SAC. Przewidziano także sporo czasu na wzajemne poznanie się i integrację. A wszystko zakończy wieczorna Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem tamtejszego biskupa.

Pomysł zorganizowania pielgrzymki zrodził się po 3 latach comiesięcznych spotkań odbywających się w częstochowskiej Dolinie Miłosierdzia. To u pallotynów, gdzie grupa singlowa rozwija się bardzo prężnie, pojawiła się chęć wyjazdu do św. Józefa, oblubieńca Najświętszej Marii Panny. „Skoro św. Józef jest uznawany za patrona małżeństw i osób poszukujących, to po co szukać innego miejsca na zorganizowanie ogólnopolskiej Pielgrzymki?” – pytają retorycznie organizatorzy.

Chociaż Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, gdzie w każdą ostatnią sobotę miesiąca odbywają się spotkania singlowe, znajduje się ok. kilometra od Jasnej Góry, to jednak zdecydowano się zorganizować ogólnopolskie spotkanie nie w Częstochowie, ale zupełnie gdzie indziej. „To miejsce wskazał nam niejako sam Papież. Skoro jego decyzją w Sanktuarium Św. Józefa w Kaliszu obchodzony jest Nadzwyczajny Rok Świętego Józefa Kaliskiego, stąd decyzja, by pielgrzymować właśnie tam” – wyjaśniają pomysłodawcy.

W najbliższych planach jest pielgrzymka do Kalisza, jednak zamiary sięgają jeszcze dalej. Pojawił się pomysł, żeby miejsca, gdzie organizowane są Msze św. dla singli, nawiązały wzajemną współpracę i tworzyły okazje nie tylko do spotkań lokalnych, ale także tych ogólnopolskich. Kolejną okazją ma być Ogólnopolska Pielgrzymka Singli na Jasna Górę, która odbędzie się w sobotę, 16 marca 2019 r.

Program pielgrzymki
CZYTAJ DALEJ

Reklama

CBOS: pamięć o Janie Pawle II – żywa, ale...

2018-10-15 13:55

CBOS, tk / Warszawa (KAI)

Mimo że upłynęło już ponad trzynaście lat od śmierci Jana Pawła II, pamięć o nim jest wśród Polaków wciąż żywa. Uważa tak aż 96% Polaków – podaje Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS). Dla ogromnej większości badanych papież pozostaje ważnym autorytetem moralnym, niemniej 40 proc. badanych uważa, że większość Polaków nie uwzględnia jego nauczania w codziennym życiu.

blvdone/pl.fotolia.com

Wyraźnie rzadziej niż przekonanie dotyczące pamięci o Janie Pawle II wyrażana jest opinia świadcząca o znajomości papieskiego nauczania. Wprawdzie dominuje pogląd, że Polacy w większości znają treść nauczania Jana Pawła II (71% wskazań), jednak wątpliwości co do tego nie ma tylko 15 procent badanych.

W jeszcze mniejszym stopniu Polacy są przeświadczeni, że nauczanie Jana Pawła II znajduje zastosowanie w życiu Polaków. W tej kwestii odpowiedzi są dość mocno podzielone. Ponad dwie piąte respondentów (45%, tyle samo co przed trzema laty) uważa, że większość Polaków kieruje się w swoim życiu wskazaniami Jana Pawła II, w tym co dwunasty (8% ogółu) jest o tym stanowczo przekonany. Przeciwną opinię wyraża 39% ankietowanych (od roku 2015 spadek o 5 punktów procentowych).

Prawie trzy czwarte badanych (72%) przyznaje, że zna treść papieskiego nauczania, w tym jednak tylko 16% stwierdza to w sposób zdecydowany. Od śmierci Jana Pawła II do roku 2010 odsetek respondentów, którzy twierdzili, że znają treść jego przesłania, systematycznie malał. W tym samym czasie ponad dwukrotnie wzrosła liczba osób, które deklarowały, że nie znają papieskiego nauczania (z 17% do 39%). Jednak przy okazji beatyfikacji, a następnie kanonizacji papieża Polaka omawiany trend spadkowy uległ dość radykalnemu wyhamowaniu, a nawet odwróceniu.

Co prawda obecnie odsetek osób deklarujących znajomość papieskiego nauczania jest nadal nieco niższy niż tuż po śmierci Jana Pawła II, ale pozostaje wyraźnie wyższy niż w roku 2010. W porównaniu z badaniem sprzed trzech lat minimalnie zmniejszył się odsetek respondentów przyznających, że nie wiedzą, czego nauczał Jan Paweł II (z 27% do 25%), a zarazem wzrósł odsetek tych, którzy deklarują znajomość nauczania papieża (z 70% do 72%).

Osoby, które – we własnej ocenie – kierują się w życiu wskazaniami Jana Pawła II, stanowią obecnie ponad dwie trzecie ogółu badanych (69%). Natomiast 39% respondentów uważa, że większość Polaków postępuje niezgodnie z nauczaniem papieża .

Niezmiennie, dla ogromnej większości dorosłych Polaków (92%, od roku 2015 spadek o 3 punkty procentowe) Jan Paweł II pozostaje ważnym wzorem postępowania, w tym dwie trzecie (65% ogółu) nie ma co do tego wątpliwości. Wprawdzie uczestnictwo w praktykach religijnych w pewnym stopniu oddziałuje na uznawanie papieża Polaka za autorytet moralny, jednak nawet osoby w ogóle niepraktykujące w większości (71%) dostrzegają w nim wzór postępowania

Jan Paweł II pozostaje autorytetem moralnym dla 99% osób określających się jako wierzące i postępujące zgodnie z nauczaniem Kościoła, dla 90% wierzących na swój własny sposób, a także dla 56% respondentów określających się jako niezdecydowani lub niewierzący.

Mimo że od śmierci Jana Pawła II minęło już ponad trzynaście lat, duchowa więź rodaków z papieżem jest, jak wynika z deklaracji, wciąż żywa. Aż 89% badanych twierdzi, że w ciągu minionego roku przynajmniej raz wspominało papieża lub rozmawiało o nim, w tym jedna trzecia (32%) często lub bardzo często. Z kolei trzy piąte respondentów (60%) przyznaje, że w modlitwie prosiło Jana Pawła II o pomoc w jakiejś konkretnej sprawie, w tym 21% modliło się o wstawiennictwo papieża wielokrotnie.

Patrząc z dłuższej perspektywy można powiedzieć, że pamięć o papieżu i modlitwa do niego są w polskim społeczeństwie niezmiennie dość powszechne – podsumowuje CBOS. Daje się jednak zauważyć, że w ostatnich latach nieco zmniejszył się odsetek badanych przyznających, że wspominają papieża i rozmawiają o nim.

Z kolei odsetek tych, którzy w modlitwie proszą Jana Pawła II o pomoc w jakiejś konkretnej sprawie, utrzymuje się od czasu beatyfikacji, a następnie kanonizacji papieża na stałym poziomie –wyższym niż w latach 2006–2010.

Badanie przeprowadzono metodą wywiadów bezpośrednich (face-to-face) wspomaganych komputerowo (CAPI) w dniach 6–13 września 2018 roku na liczącej 1023 osoby reprezentatywnej próbie losowej dorosłych mieszkańców Polski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem