Reklama

Do nieba ze św. Ojcem Pio

2018-06-13 10:08

Aleksandra Wojdyło
Edycja toruńska 24/2018, str. VI

Aleksandra Wojdyło
Uczestnicy kongresu

Trwa Jubileuszowy Rok św. Ojca Pio związany ze 100-leciem otrzymania przez niego stygmatów oraz 50-leciem jego śmierci. W obchody wpisał się 9. Kongres Grup Modlitwy Ojca Pio Diecezji Toruńskiej zorganizowany przez parafię pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Ojca Pio w Grudziądzu

W diecezji toruńskiej zarejestrowanych jest 17 wspólnot zrzeszających czcicieli św. Ojca Pio. Ich przedstawiciele przybyli 26 maja na kongres, aby we wspólnocie rozważać tajemnicę stygmatów swojego patrona, umacniać się w wierze oraz krzewić modlitewny testament patrona. Uczestników spotkania powitał diecezjalny koordynator GMOP ks. kan. Zbigniew Gański.

O. Leon

Znany tyniecki benedyktyn o. Leon Knabit OSB wygłosił konferencję pt. „Modlitwa drogą do przebaczenia”. Mówiąc o dwóch ważnych miejscach pogłębiania wewnętrznego życia (Ścianie Płaczu w Jerozolimie i grobie św. Ojca Pio w Pietrelcinie) oraz o osobistych refleksjach z nimi związanych, podkreślał, aby zawsze trwać na modlitwie, która doprowadza nas do doskonałości i ostatecznego celu, jakim jest niebo. Przywołując postaci bł. Hanny Chrzanowskiej i św. Ojca Pio, zachęcał do refleksji nad stanem własnej wiary. Mówił też o potrzebie całkowitego zaufania Panu Bogu, przebaczaniu lecz nie zapominaniu oraz przewartościowaniu własnego życia. – Tak jak głosił św. Jan Paweł II, nie możemy bać się świętości, ale do niej swym życiem dążyć – dodał o. Leon.

W postawie dziecka

Centralną częścią kongresu była Eucharystia, której przewodniczył i homilię wygłosił bp Józef Szamocki. – Inspirując się życiem, świętością i dziełami św. Ojca Pio nie tylko uratujemy siebie, lecz także cały świat, wypraszając dla wielu ludzi zbawienie – mówił na wstępie kaznodzieja. – Kto ma postawę dziecka Bożego, ten chce się formować, organizować się i dzielić swą wiarą w grupach – dodał. W dalszej części bp Józef mówił o istocie modlitwy jako ratunku i wielkiej mocy. Grupy Modlitwy Ojca Pio, zainspirowane duchowością ich patrona, są szkołą modlitwy, służby, zawierzenia.

Reklama

– Modlitwa, małość i mądrość – to trzy dziedzictwa w trzech znakach, które dzięki wierności, cierpliwości, wytrwałości i modlitwie doprowadzą nas przez Bożego Ducha do zabawienia – mówił Ksiądz Biskup.

Pokorny sługa Boży

W drugiej części diecezjalnego zjazdu konferencję wygłosił o. Zdzisław Duma OFM Cap, asystent GMOP prowincji krakowskiej. Tematem przewodnim było nawiązanie do motta Jubileuszowego Roku Ojca Pio: „Do nieba z Ojcem Pio”. Na wstępie przypomniał o okolicznościach otrzymania przez świętego kapucyna stygmatów i jego postawie służby i zawierzenia Bogu w codziennym cierpieniu w łączności z ukrzyżowanym Chrystusem. Święty jako pokorny sługa Boży przez 50 lat współuczestniczył w męce Chrystusa i swoje cierpienie stygmatów składał w ofierze – mówił o. Zdzisław. Zachęcił czcicieli do aktywnego włączania się w organizowanie i uczestnictwo w wydarzeniach tego szczególnego roku. Podkreślał, aby obudzić w sobie i w grupach świadomość jedności, więzi jako duchowych dzieci św. Ojca Pio.

Przed Najświętszym Sakramentem modlitwą Koronki do Serca Jezusowego zawierzano Bogu wszystkie intencje, z którymi czciciele św. Ojca Pio przybyli na diecezjalny kongres.

W ostatniej części spotkania o. Zdzisław Duma przedstawił kalendarz jubileuszowych wydarzeń oraz zaprosił do uczestnictwa w nich (szczegółowe wydarzenia oraz terminy znajdują się na stronie: https://www.kapucyni.pl/info/7260-do-nieba-z-ojcem-pio-2018-informacja) oraz podejmowania własnych inicjatyw. Raz jeszcze zwrócił uwagę na potrzebę integracji członków w grupach i między grupami oraz zachęcił do wykorzystywania w tym celu nowoczesnych technik medialnych.

Powierzenie się Matce Bożej oraz błogosławieństwo kapłanów zakończyło kongres.

Tagi:
O. Pio kongres

Dziękczynienie z Maryją i z Ojcem Pio za spuściznę wiary Czechów, Węgrów i Polaków

2018-08-04 19:49

Andrzej B. Piotrowicz

W roku 2018, czyli w 100-lecie otrzymania stygmatów przez św. Ojca Pio oraz 50-lecie jego śmierci, obchodzony jest na całym świecie Rok Jubileuszu Ojca Pio. Organizatorem ogólnopolskich wydarzeń – pod hasłem „Do nieba z Ojcem Pio” – jest Zakon Braci Mniejszych Kapucynów – Prowincji Krakowskiej.


Kolejnym wydarzeniem Roku Jubileuszu Ojca Pio będzie Dziękczynienie z Maryją i z Ojcem Pio za spuściznę wiary Czechów, Węgrów i Polaków, które odbędzie się 18 i 19 sierpnia br.

na łąkach przy Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej przy w klasztorze Christus Rex w Polanicy Zdroju. Posługę duszpasterską w klasztorze pełnią polscy Sercanie Biali.

Obok nadziei i miłości wiara jest jedną z trzech cnót teologalnych. Wiara w ujęciu katolickim to sposób życia.

To odpowiedź człowieka na to, kim jest Pan Bóg i jak działa. Zawiera się w tym bezgraniczna ufność pokładana

w Panu Bogu, czyli zaufanie w Jego opiekę, miłosierdzie i bezgraniczne poddanie się Jego woli.

W 997 r. św. Wojciech przybył z Czech do Polski. Jednym z etapów jego drogi była tereny dzisiejszej Polanicy Zdroju. Patron Polski przekazał naszym przodkom dar wiary, głosząc Słowo Boże.

Ewangelia wskazuje nam najbardziej doskonały wzór wiary – Maryję. Najświętsza Panna była wewnętrznie oświecona jakimś niezwykłym charyzmatem światła, który zapewniał jej i niewinność oraz siłę w wypełnianiu jej misji. Pochwała Elżbiety ujawnia nam psychologię i cnotę Maryi: „Błogosławionaś, któraś uwierzyła” (Łk 1,45). Maryja jest ideałem pełni modlitwy i zjednoczenia, pełnej łaski, napełnionej Duchem Świętym, ale także i bliskim przykładem wiary, który nie tylko możemy podziwiać, ale i naśladować każdego dnia.

Kolejny fenom oddania i wiary to również św. Ojciec Pio, który także był wielkim czcicielem Matki Bożej. W sierpniu 1959 r. półwysep Gargano nawiedzała pielgrzymująca po Włoszech figura Matki Bożej Fatimskiej. Szóstego sierpnia figura znajdująca się w helikopterze trzykrotnie okrążyła klasztor, w którym przebywał ciężko chory św. Ojciec Pio. Tego samego dnia został on cudownie uzdrowiony z ciężkiego zapalenia opłucnej.

Powyższe fakty zachęciły Białego Sercanina, Ojca Zdzisława Świniarskiego, który pełni funkcję Kustosza Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej, do zaproponowania Braciom Mniejszym Kapucynom zorganizowania Dziękczynienia z Maryją i z Ojcem Pio za spuściznę wiary Czechów, Węgrów i Polaków.

W trakcie Dziękczynienia będziemy dziękować i prosić Maryję o ten najdroższy dar wiary. Dar, który dzisiaj jest tym cenniejszy, że się go mniej strzeże i mniej docenia. Jest to dar, który bardziej niż każdy inny pozwoli nam się upodobnić do Maryi – mówi Ojciec Zdzisław Świniarski. –

Wypełnimy również niezrealizowany pragnienie Kardynała Augusta Hlonda z 1947 roku, który pragnął aby figura Matki Bożej Fatimskiej przybyła do Polski i tu odbyła swoją pielgrzymkę, a następnie aby ją przekazać naszym Braciom Węgrom, aby peregrynowała również po całej ich Ojczyźnie” – dodaje Biały Sercanin.

Podczas Dziękczynienia nastąpi również nawiedzenie relikwii pierwszego stopnia św. Ojca Pio w postaci bandaża okrywającego rany serca oraz rękawiczki zasłaniającej stygmaty Jego dłoni. Te dni będą również dobrą okazją abyśmy spoglądając na miłość św. Ojca Pio do Maryi, odnowili naszą więź z Maryją, która nas prowadzi do Chrystusa.

Jesteśmy niezmierni wdzięczni dobremu Panu Bogu za wszelkie łaski i dobroć, które otrzymujemy od wielu życzliwych osób w związku z Rokiem Jubileuszu Ojca Pio. Szczególnie chciałbym podziękować PKP Intercity za umożliwienie emisji tabliczek z myślami św. Ojca Pio zarówno w pociągach Pendolino, jak i w Intranecie dla pracowników całej Grupy PKP – uzupełnia Brat Zdzisław Duma z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów – Prowincji Krakowskiej.

Zachęcamy do uczestnictwa w Dziękczynieniu w Polanicy Zdroju, pamiętając, że czas poświęcony Panu Bogu nigdy nie jest czasem straconym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Matka Boska Zielna

Krzysztof Szewczyk
Edycja legnicka 33/2004

15 sierpnia Kościół przypomina wiernym wielki dogmat wiary katolickiej, ogłoszony w 1950 r. przez papieża Piusa XII, mówiący o tym, że Maryja - Matka Chrystusa wraz z ciałem została wzięta do nieba.

Kult Pani Wniebowziętej żywy był w Kościele od czasów Apostołów, a jeszcze bardziej rozwinął się w V w., przychodząc stopniowo do narodów słowiańskich, w tym także do Polski, gdzie pierwsze świątynie nosiły wezwanie Wniebowzięcia Matki Bożej. Dzisiaj w Polsce na przeszło 3000 kościołów i kaplic wzniesionych ku czci Matki Bożej ponad 600 dedykowanych jest Maryi Wniebowziętej.
Święto to przypada w czasie późnego lata, kiedy ponownie kwitną łąki, mienią się różnobarwnymi kwiatami, dojrzewają jeżyny, owoce w sadach. W tym też czasie trwają prace żniwne, w myśl starego powiedzenia: „Na Wniebowzięcie pokończone żęcie”.
Wielki trud polskiego rolnika przynosi plon obfitości. Jarzębina stroi się w czerwone korale, grona dzikiego bzu są czarne, a w lasach pełno grzybów i radości, wszędzie sytość, nadzieja, bo stodoły pełne zboża. Babie lato omotuje poranki i zmierzchy, a drogami i polnymi ścieżkami zdążają w stronę licznych maryjnych sanktuariów pielgrzymi, bo to czas największego wędrowania do miejsc szczególnego kultu Maryi: do Częstochowy, Kalwarii Zebrzydowskiej, Kalwarii Pacławskiej, Świętej Lipki, Gietrzwałdu, Lichenia i wielu, wielu innych.
Już od końca X w. znany jest zwyczaj święcenia w tym dniu ziół polnych oraz owoców sadów i pól, wywodzący się ze starej chrześcijańskiej legendy, mówiącej o tym, jak apostołowie po otwarciu grobu Matki Bożej nie znaleźli tam Jej ciała, a jedynie same zioła i kwiaty. Nasz rodzimy poeta Wacław Rolicz-Lieder tak w swym wierszu odzwierciedla ludową pobożność związaną z tym świętem;

Kwiaty z pól okolicznych uszczknięte i zioła,
Przenajświętsze ofiary pracowitej wioski,
Przyniosły swe zapachy do wnętrza kościoła,
Przyniosły przed oblicze dobrej Matki Boskiej.
Przed ołtarzem ksiądz szepce łacińskie wyrazy,
Woń kwiatów coraz żywiej nad głowy się wznasza:
Ochraniaj nas od klęski, chorób i zarazy,
Królowo ziół przedziwna, pól Rządczyni nasza!
Rozśpiewały się usta, organ wciąż przewodzi,
Ten w piersi się uderza, ten znak krzyża czyni:
Ochraniaj nas od wojny, ognia i powodzi,
O ziół Królowo można, naszych pól Rządczyni!
W górze, jak głos starczy, organ przepowiada,
A w dole, z piersi ludu płynie pieśń kościelna,
U stóp Twych, jasna Pani, wieś swe dary składa,
O pól Rządczyni mądra, o Królowo Zielna!

Wykonane z ziół, zbóż, kwiatów i owoców wianki niesione są do kościoła po dzień dzisiejszy, w myśl starego powiedzenia: „Każdy kwiatek w ten dzień woła: weź mnie do kościoła, a ja cię tam przywołam”. Wianki w każdym regionie kraju zwano inaczej, jak choćby równianki, prozanki, a u prawosławnych - kwietki. Po poświęceniu zanosi się je do domów, gdzie wraz z palmą wielkanocną i wiankami z oktawy Bożego Ciała używane są do rozmaitych celów: przy zabiegach w hodowli i rolnictwie, chronią przed burzą, gradobiciem, powodzią, szkodnikami itp. Przy różnych niedomaganiach z poświęconego wianka wybiera się właściwe gatunki ziół, przygotowując z nich lek. Często cały wianek bywa uważany za środek uniwersalny na różne choroby, niezależnie od składu roślin. Wiele nazw ziół, zbieranych do wianków na Matkę Boską Zielną, wiąże się z Rodziną Świętą, Panem Bogiem czy postaciami świętych. Z gwary ludowej niektóre weszły do nazewnictwa oficjalnego, jak np. bylica - Boże drzewo, czy świętojańskie ziele, inaczej dziurawiec zwyczajny, w gwarach ludowych nazywany też krzyżowym zielem, dzwonkami Panny Maryi, krwią Matki Boskiej czy krwią Pana Jezusa, wreszcie zielem św. Jana. Jednak najwięcej nazw roślin łączy się z osobą Matki Bożej: np. szczoteczki Najświętszej Panny (szczęć), osetek Najświętszej Panny (dziewięć sił), ziele Matki Bożej (wierzbnica), rękawki Matki Bożej lub sukienki Matki Bożej (goryczka wąskolistna), kądziołka Matki Bożej (koniczyna polna), łzy Matki Bożej (drżączka średnia), warkocze Matki Bożej (dziewanna drobnokwiatowa) i inne.
Seweryn Udziela w swej pracy pt. Rośliny w wierzeniach ludowych pisał, że np, w Krakowskiem wianki na Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny przygotowywano często ze 100 gatunków ziół i innych roślin. Zygmunt Gloger zanotował, że wianki wije się z 12 rodzajów roślin, z poświęconych owoców pól, łąk i sadów: żółto kwitnącego trojestu, żabich skrzeków, Bożego drzewka, rotycia, lubczyku, leszczyny z orzechami, żyta, konopi, lnu, mięty i rumianku.
Pamiętała o tym wybitna nasza poetka Kazimiera Iłłakowiczówna, pisząc swoją wspaniałą Mszę Maryjną na Matkę Boską Zielną: „Po co te wiązki i wianki z mięty, wrotyczu, rumianku? Niesiemy je na znak hołdu Maryi Pannie przed ołtarz. A tę pszenicę i jęczmień, czy także mamy poświęcić? Proso też i mak, i żyto, i coraz większą obfitość. Niechaj je księża święcą dzisiaj w ten dzień Wniebowzięcia”.
Poświęcone owoce pól, łąk i sadów miały według wierzeń przynieść dostatek wszystkiego na przyszły rok, więc wykruszano poświęcane ziarno i mieszano je z tym, które miało iść na siew, a łupiny z poświęconych owoców zawieszano na drzewach, by przysporzyły owoców na przyszły rok.
Warto zacytować jeszcze fragment wiersza Jana Lechonia, który w Rymach częstochowskich tak pisał:

„O wy, kwiaty mej młodości, prosto z łąki zioła,
Co na Matkę Boską Zielną znoszą do kościoła,
I stawiają Częstochowskiej, by podniosła rączkę,
Nad firletkę, macierzankę i nad srebrną drżączkę,
Nad rozchodnik i lawendę, nad rutę i miętę,
Bo to wszystko przecież Boże, bo to wszystko święte,
Jak stajenka betlejemska z prostym polskim bydłem,
Tak zrównane są te zioła z mirrą i kadzidłem...”

Dziś ludzie mniej czasu i uwagi poświęcają otaczającej ich zieleni łąk i lasów, nie doceniają wartości ziół, a kiedy ze względów zdrowotnych muszą mieć z nimi kontakt, polegają na aptecznych mieszankach. Wielu młodych ludzi nie zna wcale ziół, których sporo wyginęło wraz ze zniszczeniem środowiska naturalnego. Na przekór wielkiemu pośpiechowi życia warto byłoby odnowić znajomość ze światem ziół, które tak wiele mogą pomóc człowiekowi w jego różnych dolegliwościach.
Połowa sierpnia, schyłek lata. Sady pachniały owocami, lasy były pełne jagód, w ogródkach obfitość warzyw. Polska wieś była syta: „Po Zielnej każdy chodzi jak cielny” - mawiano. Niewiele było takich tygodni w roku, ale za te, które były, dziękowano Bogu. Dziękowali także ci, którzy wyzłoceni piaszczystym pyłem dróg pielgrzymowali na odpust do najbliższego miasteczka. Wiele było miejsc w Polsce, gdzie 15 sierpnia schodziły się tłumy, a wraz z nimi płynęły starodawne maryjne pieśni. Schodzili się wszyscy do swojej Królowej, aby oddać Jej hołd.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Rzecznik Episkopatu: 15 sierpnia okazją do dziękczynienia za stulecie niepodległości Polski

2018-08-15 09:02

BPKEP / Warszawa (KAI)

Niewiele brakowało, byśmy stracili niepodległość zaledwie dwa lata po jej odzyskaniu. Groziła nam kolejna okupacja, gdyby nie zwycięstwo nad bolszewikami w 1920 r., zwane „Cudem nad Wisłą”, a którego rocznicę obchodzimy właśnie 15 sierpnia. Dlatego uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz rocznica Cudu nad Wisłą są dobrą okazją do dziękczynienia za stulecie niepodległości Polski i do zawierzenia Matce Bożej przyszłości naszej ojczyzny – podkreślił rzecznik Konferencji Episkopatu Polski ks. Paweł Rytel-Andrianik.

BP KEP
Ks. Paweł Rytel-Andrianik

Rzecznik Episkopatu podkreślił, że Uroczystość Wniebowzięcia jest tak ważna, iż należy ona do tzw. świąt nakazanych, obok np. Bożego Narodzenia czy Uroczystości Trzech Króli. To oznacza, że tym dniu katolicy na całym świecie mają obowiązek uczestniczenia we Mszy świętej.

„Wniebowzięcie Maryi jest jednym z dogmatów Kościoła katolickiego. Uroczystość ta uświadamia nam, że mamy w niebie niezawodną orędowniczkę, Matkę Boga i matkę każdego z nas. Jej możemy powierzać nasze codzienne sprawy, wyzwania, problemy oraz przyszłość ojczyzny, Europy i świata. Maryja jest zawsze gotowa, by nam pomagać. Nie przypadkiem mówimy, że jest Królową Polski, gdyż towarzyszy nam od wieków, w najtrudniejszych wydarzeniach. Dlatego Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to również dobry czas, w którym możemy – za Jej wstawiennictwem – dziękować Bogu za stulecie odzyskania niepodległości naszej ojczyzny” - powiedział ks. Rytel-Andrianik.

Rzecznik Episkopatu podkreślił, że 15 sierpnia obchodzimy 98. rocznicę Bitwy Warszawskiej, zwanej Cudem nad Wisłą oraz Święto Wojska Polskiego, dlatego biskupi proszą szczególnie w tym dniu o modlitwę w intencji żołnierzy, którzy dbają o bezpieczeństwo naszego kraju.

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny nazywana jest również dniem Matki Boskiej Zielnej. W tym dniu wierni przynoszą do kościołów zioła i kwiaty, aby zostały poświęcone. Ma to swą głęboką symbolikę. Ks. Rytel-Andrianik przypomniał, że zgodnie z tradycją chrześcijańską apostołowie, którzy przyszli na grób Matki Bożej u podnóża Góry Oliwnej w Jerozolimie, zamiast ciała Maryi znaleźli zioła i kwiaty. Stąd wziął się zwyczaj ich święcenia 15 sierpnia. Same zaś zioła i kwiaty symbolizują prośbę do Boga o zdrowie i błogosławieństwo. W tym dniu rolnicy dziękują za plony, które właśnie zebrali, w myśl przysłowia „na Wniebowzięcie zakończone żęcie”.

Dogmat o Wniebowzięciu Maryi z duszą i ciałem do nieba został ogłoszony przez Papieża Piusa XII w 1950 r. w konstytucji apostolskiej "Munificentissimus Deus" (Najszczodrobliwszy Bóg). Dokonało się to na usilną prośbę biskupów i świeckich z całego świata, także z Polski. Wcześniej wierzono, że Maryja została wzięta do nieba, stąd liczne Kościoły pod tym wezwaniem. Przez wieki debatowano nad tym, czy Maryja zmarła, czy tylko zasnęła i została wniebowzięta. W katechezie z 25 czerwca 1997 r. św. Jan Paweł II odniósł się do tego, mówiąc, że Maryja zmarła, podobnie jak Jej Syn Jezus Chrystus. Streszczając zaś tę katechezę po polsku, św. Jan Paweł II dodał: „Chcemy podkreślić, że na pewno Matka Boża zmarła, ponieważ zmarł i Chrystus. Przeszła przez śmierć, bo i On przeszedł przez śmierć”.

Jak co roku, na Jasnej Górze 15 sierpnia mają miejsce uroczystości z udziałem tysięcy pielgrzymów, którzy przybywają tam pieszo z całej Polski. Ponadto jest to dzień odpustu w wielu kościołach w Polsce i na świecie, które są pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Największe i najbardziej znane obchody Wniebowzięcia NMP w Polsce mają miejsce w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie odbywają się inscenizacje przedstawiające Zaśnięcie Maryi oraz jej Wniebowzięcie, a także w Kalwarii Pacławskiej na Podkarpaciu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem